{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} ℃ {{weatherData.main.temp}}
معماری
  • بررسی سازه های کلانشهری در گفت و گو با یک جامعه شناس

    کلان سازه‌هایی مانند مال‌ها که چند سالی است در شهرهای بزرگ ایران نیز به وفور دیده می‌شود، یکی از نمودهای سرمایه داری است که به نام مدرن شدن و زیباتر شدن معماری شهر، کیفیت زیست شهری مردم را تغییر می‌دهند."آرش حیدری" دکتری جامعه شناسی فرهنگی و استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه "علم و فرهنگ" درباره تاثیر رشد روز افزون مال‌ها بر بافت فرهنگی و اجتماعی جامعه و مشکلات معماری و شهرسازی شهر تهران صاحب نظر است و می گوید یکی از اصلی‌ترین کارکردهای مال‌ها ویران کردن مشاغل خرد است.

  • یادداشتی از "یژی هلکووسکی"، ایران شناس امریکایی لهستانی تبار

    دوره قاجار، عصری است که در آن، بیشترین تحولات و خیزش‌های هنرهای عامیانه در تاریخ ایرانیان رخ داده است. اکثر این هنرها برخاسته از باورها و آیین‌های عامیانه مذهب شیعی است که به عنوان مذهب غالب در سلسله صفویه در قرن 16 میلادی (1501 تا 1722 میلادی) به منصه ظهور رسید. این حرکت هنری، چهره شهرنشین مناطق مسکونی ایران را، با ساخت «حسینیه‌ها» یا «تکیه‌ها» تغییر داد‌‎: عمارت‌های بزرگ و پایداری (اغلب توسط جهانگردان اروپایی که از ایران عهد قاجار بازدید کرده‌اند به عنوان تئاترهای فضای باز نامیده می‌شدند) که مراسم شیعی عامیانه تا به امروز در آنها اجرا می‌شده‌اند. این گونه تکایا و به دنبال آنها اشکال دیگر معماری (همچون بقعه‌ها و سقاخانه‌ها) با دیوارنگاری‌ها، کاشی‌های منقوش و بومهای نقاشی، که بزرگان شیعه و کرامات آنان را، نمایش می داد، تزیین شده بود.

  • گزارش تصویری یک کلانشهر

    "ایران مال" یا بازار بزرگ ایران که مساحتی به بزرگی 27 هکتار دارد این روزها در پست‌های اینستاگرامی مردم زیاد دیده می‌شود. تبدیل شدن یک سازه کلانشهری به عکسی که تنها چند لایک بخورد مهارتی می‌خواهد که ایران مال از پس آن به خوبی برآمده است. کتابخانه بزرگ "ایران مال" (که پیش‌تر مدل‌های آن را در کارتون‌ها و فیلم‌های زیادی دیده‌ایم) بسیار با استقبال عمومیِ مردم مواجه شده است؛ قفسه‌های چوبی بلند نگهداری کتاب، مبل های راحتی برای ورق زدن چند برگ از یک کتاب، میزهای مطالعه که حس نوستالژیک کودکی‌مان را یادآوری می‌کند، فضایی را برای افراد به‌وجود آورده است که آن‌ها را ترغیب می‌کند تا در آن پروژ‌های تحقیقاتی و مطالعه‌های روزمره‌شان را انجام دهند

  • کیفیتی که برای خیره کنندگی نیاز به هیچ فوت و فن معمارانه ای ندارد

    ایران مال برای ما توضیح می دهد که فقدان هویت نه از فقدان چیزی دارای کاراکتر سرچشمه می گیرد، که از قضا محصول کولاژ سرسام آور تکه پاره های کارکتر های مختلف است. ایران مال غولی برای شکستِ ذاتی بودن هویت در فرمهای تاریخی نیست، بلکه تنها پرچمی برای اعلان آن است!

  • در نقد و بحث راجع به معماری بناهای جدیدِ کلانشهری

    در این سناریوی مبتنی بر سود، در خوشبینانه‌ترین حالت، معماری تنها به وسیله‌ای ارتباطی برای تبلیغات برندها تبدیل می‌شود و به عنوان میانجیِ تبلیغاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ پس مجبور است بزرگتر و پر زرق‌وبرق‌تر باشد تا بیشتر به چشم بیاید.

  • محمد حسن فروزانفر معمار و گرافیست ایرانی در گفتگو با اقتصاد هنرآنلاین از روند شکل‌گیری ایده‌هایش می‌گوید؛

    "محمد حسن فروزان فر" معمار ایرانی و متولد 1372 در شهر قم است. او کارشناس رشته معماری است و این‌روزها بیشتر وقت و انرژی‌اش را صرف کلاس های "آرکی گراف" می کند. "آرکی گراف" ترکیبی عملی از معماری و گرافیک است و روی سوژه‌ها و مطالعات بینارشته‌ای تمرکز دارد. این مطالعات ابزارهای بیانی جدید و شخصی به هنرمندان می‌دهند. در پروژه شخصی"فروزانفر"، به نام"رفوتوریسم"(بازگشت به آینده) شاهد نگاهی به گذشته هستیم. این نگاه به گذشته در این پروژه با عناصر امروزی مثل تکنولوژی ترکیب و تلفیق شدند و نه گذشته را نشان می‌دهند و نه آینده را. بلکه بیشتر روی امر محال تمرکز دارند. این کلاژها تصاویری خیال انگیز از ترکیب معماری ایرانی با عناصر امروزی و یا تکرار همان معماری گذشته و رشد آن در فضا را نشان می‌دهند.

  • نگاهی به نامزدهای نهایی فستیوال جهانی معماری ۲۰۱۹

    نام آثار و پروژه‌های معماری برگزیده در لیست نامزدهای نهایی «فستیوال جهانی معماری» به عنوان یکی از بزرگترین رویدادهای جهان معماری،‌ چندی پیش اعلام شد. این گزارش به برجسته‌ترین آثار حاضر در فستیوال جهانی معماری سال ۲۰۱۹ می‌پردازد.

  • اجرای تئاتر در تالار مولوی

    نمایش "آئورا" از 13 تیر تا 9 مرداد به کارگردانی "محمد حسین مجد طاهری" به روی صحنه می‌رود. این نمایش اقتباسی است از نمایشنامه‌ی "افسانه‌های تبای" نوشته‌ی سوفوکل. آئورا، نمایشی ست موسیقایی، که بیشتر متکی بر بازیگرانش است تا به متن. 6 بازیگر این کار در آمادگی بالایی هستند و مجموعه ای از توانایی‌های بدنی و موسیقایی را دارا می‌باشند.این نمایش در بیست و دومین دوره از جشنواره‌ی تئاتر دانشگاهی شرکت کرد و توانست سه جایزه‌ی بهترین طراحی صدا و موسیقی برای "محمدحسن مجد‌طاهری"، بهترین بازیگر زن برای "شبنم دادخواه" و بهترین عکس برای "کیارش مصیبی" را کسب کند.