{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} ℃ {{weatherData.main.temp}}
جنگ
  • سرپرست گروه موسیقی "مستور "در آستانه‌ی برگزاری چهارمین کنسرتش می گوید:

    چهارمین کنسرت بانوان گروه موسیقی "مستور" با همراهی حرکات آئینی به زودی در 24 مرداد ماه، ساعت 15در فرهنگسرای نیاوران برگزار خواهد شد؛ گروه مستور از سال 1395 با حضور نه بانوی نوازنده و یک بانوی خواننده تشکیل شده است؛ سرپرستی این گروه را "ستاره شکوئی مهربانی"، نوازنده‌ی قانون برعهده دارد و خواننده‌ی آن "سیمین آذری پور" است.

  • اقتصاد هنر آنلاین بررسی می کند

    در تمامِ صد سال اخیر، ایران به عنوانِ شاهراهِ شرق و غرب مورد هجوم و تنش های سیاسی و جنگ ها و کودتاها و انقلاباتی بوده است که در اغلب آنها بیگانگان دخالت داشته اند یا اگر توان مقابله با خواست مردمِ ایران را نداشته اند با کودتا یا ابزار های فشار آور کشورمان را زیر منگنه گذاشته اند. سیاست و سیاست مداران کلِ اقتصادِ کشور را به وضعِ معیشت مردم خلاصه می کنند و در جدال های بین المللی، طرفین حق و سهمِ فرهنگ را نا دیده می انگارند. در زمانِ بلندیِ "تحریم" ها، تحریم کنندگان مدعی می شوند که ابزارهای فشار آنان معطوف به سیاستمدارنِ ایران است اما این دروغ، مردم را نیز هدف می گیرد و فشارها متوجه تمامِ ماست. بدتر از همه این که تحریمِ اقتصادی تاثیر مستقیمی بر هنر می گذارد و دستکم تبادلاتِ جشنواره ای و آمد و شدِ هنرمندان و ارسالِ آثار به کشورهای یکدیگر را تحت الشعاع قرار می دهد. هنرمندانِ ایرانی برای ارتباط با آن دچار مشکل پرداخت و دریافت دستمزد هستند و تحریم کنندگان نمی خواهند عواقب آسیب فرهنگیِ تحریم های اقتصادی را بپذیرند و مدام تاثیرِ تحریم بر فرهنگ و هنر را انکار می کنند. اما هر چه هست، این گزارش نشان می دهد هنرچگونه از تحریم ها آسیب می بیند و چه بخشی از هنر از تحریم ها مصون می ماند.

  • به مناسبت سالروز تولد کاوه گلستان

    کاوه گلستان، عکاس سرشناس ایرانی در خانواده ای فرهیخته متولد شد. اون مجموعه های متعددی در عکاسی مستند اجتماعی از خود به جای گذاشته است. هفدهم تیر ماه سالروز تولد اوست. مهدی یزدانی خرم، نویسنده‌ی معاصر به همین مناسبت راجع به یکی از عکس های او از زمانِ جنگ، یادداشتی منتشر کرده است.

  • یادداشت "باربد گلشیری" درباره‌ی بنگاه های اقتصادی و هنر

    چرا باید همچنان درباره‌ی بنگاه‌های اقتصادی و نقششان در هنر ایران نوشت و چه باید نوشت؟ مسئله فقدان رویکرد انتقادی در اغلب مطبوعات است و نیز دستان بسته‌ی اهل نقد. متأسفانه اغلب مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی و خارجی مهم‌ترین اخبار هنر ایران را همین حراج‌ها می‌دانند: «طوفان حراجی هنر تهران با فروش ۷۸ تابلو به قیمت ۳۱ میلیارد تومان» (پایگاه خبری‌تحلیلی تدبیر شرق)، «شب ۳۴ میلیارد تومانی هنرهای تجسمی/ عکاسان جنگ شگفتی‌ساز شدند» (مهر)، «حراج تهران؛ چکشی که صدایش ۳۴ میلیارد تومان می‌ارزید» (بی‌بی‌سی فارسی)، «از فتح خرمشهر تا نیایش در دهمین حراج تهران؛ اثری از حسن روح‌الامین؛ خرمشهر و نیایش در دهمین حراج تهران با استقبال هنردوستان همراه شدند.» (خبرگزاری صداوسیما). پس اصحاب رسانه نیز این میان مقصرند. تا کی رکوردشکنی این یا آن حراج باید تیتر یک هنرهای تجسمی باشد؟ رقت‌انگیز است که خرید فلان بازیگر یا بازیکن فوتبال از حراج و عکس این‌ها مثلاً با اثری از ناصر اویسی خبر می‌شود و همان که خبر را کار می‌کند درباره‌ی خصوصیات کار اویسی می‌نویسد «پرداختن به نوکردن مینیاتور». پس امثال ایرج افشار و نجیب مایل هروی و رویین پاکباز سالیان آزگار گشتند و قلم فرسودند و فوج‌فوج اصطلاح ضبط کردند که چه شود؟ آیا کسانی که در حراج شرکت می‌کنند هرگز از خود پرسیده‌اند که چرا چکش حراج را ستاره‌های سینما می‌زنند؟ مگر هنر احتیاج به جذابیت افزوده دارد؟

  • در گالری مدرن تیت لندن

    در ماهِ جاری، بررسی دقیق تری بر رویِ آثار یکی از بزرگترین نقاشان قرن بیستم انجام و نمایشگاهی با همین مضمون در مدرن تیت لندن برگزار شده است.

  • حسین پارسایی توانست با رکود جذب بیشترین تماشاگر و پر فروش­‌ترین نمایش یکی از پدیده‌های قابل تامل در سال ۹۷ باشد. او با اجرای نمایش موزیکال "بینوایان" با سرمایه گذاری محمد صادق رنجکشان و جذب نزدیک به ۱۵۰ هزار نفر و فروش چند میلیاردی، هم غبطه دوستان و هم حسادت دشمنانش را برانگیخت.